افرادى كه ادعاى مهدويّت كردند يا اين ادعاء را به آنها نسبت دادند ، اصل ظهور قائم آل محمد عليه السّلام را كسى انكار نكرد ، زيرا بر خلاف اجماع مسلمين و انكار اخبار قطعى صادر از پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم بود . بلكه در مقام ردّ آنها به فاقد بودن اوصاف و علاماتى كه براى مهدى موعود در اخبار و احاديث مذكور است استناد مىجستند . چنانچه چهار نفر از بزرگان علماى مذاهب چهارگانهء اهل سنت ، ابن حجر شافعى مؤلف « القول المختصر » و ابو السرور احمد بن ضياء الحنفى و محمد بن احمد مالكى و يحيى بن محمد حنبلى در جواب استفتائى كه از ايشان شده و در باب 13 از كتاب « البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان » عين فتاواى آنها را نقل كرده ، همين روش را انتخاب نموده و به صحت اصل ظهور مهدى در آخر الزمان و اينكه عالم را پر از عدل و داد كند و عيسى به آن حضرت اقتدا نمايد و اوصاف ديگر آن حضرت ، رسما فتواى محكم و مستدل و قاطع داده‌اند حتى شاعر بنى اميه حكيم بن عياش كلبى نيز در ردّ نسبتى كه به جناب زيد بن على بدون رضايت آن جناب داده شده بود ( و او را مهدى خوانده بودند ) گفته : « و لم أر مهديّا على الجذع يصلب » « 1 » مقصودش اين است كه آن مهدى كه ظهور مىكند مستولى بر ممالك و فاتح كشورها مىگردد و عدل و داد را بسط مىدهد ، پس چگونه ممكن است جناب زيد كه مصلوب شد مهدى باشد .

--> ( 1 ) - طبق رواياتى كه ابن حجر عسقلانى شافعى در « الاصابه » ، ج 1 ، ص 395 . از « فوائد كواكبى » روايت كرده ، حكيم بن عياش نامبرده به سبب نفرين حضرت صادق عليه السّلام به وضع عجيبى هلاك شد .